Het seizoen van het derde lijkt als een nachtkaars uit te gaan. Tegen de nummer laatst op de ranglijst kwam zij niet verder dan een 1-1 gelijkspel, je leest het goed; weer een gelijkspel.

Vep zette Nieuwerkerk direct vast op eigen helft en dat resulteerde in giga-kansen. Het lijkt er op dat we al ons scorende vermogen verloren zijn met de jaarwisseling, want man man man, wat is er toch met onze voorhoede aan de hand?!

Gelukkig wist Cheung, na een fraaie pass van Jansen het net wél te vinden en stond Vep toch binnen het kwartier op een 0-1 voorsprong.

Vep had daarna nog voor rust 3 a 4 mogelijkheden om de score te verdubbelen, maar verzuimde de trekker keer op keer over te halen (het schijnt zelfs dat Thijsen apart gaat trainen met een bal en een pakje boter).

Ook qua fortuin loopt het niet zoals in 2017; vandaag raakten we weer tweemaal het ijzer (Cheung en een omhaal(!) van Hendriks).

En nog zoiets: de 4(!) blessures konden we gelukkig nipt opvangen met 2 fitte en 2 ‘halve’ wissels.

Coach Damman gaf in de rust aan dat we voor de 2-0 moesten spelen, omdat het risico erg groot was dat ze er eentje in gingen prikken.

Helaas maakte wij uit wederom voldoende kansen niet de 2-0 en ‘prikten’ zij er inderdaad eentje in: 1-1.

Nieuwerkerk vierde het punt en Vep zat in zak en as.

Met nog 2 wedstrijden te gaan lijkt het onwaarschijnlijk dat we COAL onder ons houden. Maar ze moeten de 5 punten nog wel inlopen met 3 wedstrijden minder gespeeld …. We zullen zien.

De perschef.