Na een week hard trainen met de mensen die beschikbaar waren, want dit houdt nog steeds niet over, stond er al weer een volgende wedstrijd op het programma, namelijk die tegen Bergambacht.

Lars was de verassing van deze week, en wel op doel waar hij de weer eens afwezige Jason Verhoek verving. Verder bestond de veldbezetting uit de volgende namen: Frank, Mike, Paul, Nikay, Danny, Morten, Ed, Joost, Patrick en Micha.

Het begon allemaal een stuk hoopgevender dan de vorige week tegen RVC. We begonnen aardig en creëerden ook direct al mogelijkheden. Na een minuut of tien vond Paul Nederend echter dat hij maar weer eens voor de linkshalf positie moest gaan en waar dit normaal op een training uitgevochten word, meende hij dit in het veld te moeten doen door bij een ingooi de bal pardoes in het gezicht van collega Joost te gooien. Deze bleef echter moedig op de been, al moest hij deze actie van Paul wel met een dikke neus bekopen.

Even later was Joost opnieuw het slachtoffer, dit keer van een forse charge van de tegenstander, waardoor de waterzak in een kwartier tijd al door een persoon geheel opgebruikt was.

Echter, wij bleven strijden voor wat we waard waren, echter zoals de voetbalwetten voorschrijven valt de goal dan aan de andere kant waar een slap moment van verdediging en lijnrechter tezamen goed waren voor een tegentreffer, 0-1dus.

Ook nu bleef Vep de betere en tot het rustsignaal werd de moed erin gehouden. Na een wissel in de rust van Michel voor Joost, waarna prompt de 0-2 viel kort na het beginsignaal een wissel hierop volgend van Willem voor Ed werd er getracht met vereende krachten alsnog langszij te komen. Willem zorgde voor hoop in de harten van de Veppers door met een mooi schot de keeper te passeren en de 1-2 te noteren.

Toen, echter, even later toch nog de 1-3 viel na wederom een onoplettendheid in de verdediging, de spits van Bergambacht mocht namelijk zo doorlopen op de arme Lars die een puike wedstrijd had gekeept overigens, was het doek gevallen. De wanhoop sloeg toe en iedere nauwkeurigheid was verdwenen. Willem hielp nog een grote kans om zeep, iets waar sommige mensen minder rauwig om waren, daar zij zijn grote woorden over zijn doelpunt als vreesden. Andere schoten van afstand miste vaak kracht en in ieder geval richting, waardoor deze middag helaas ook met nul punten werd afgesloten.

Maaaaaaar, laten we vooruit kijken. Het voetbal was al vele malen beter, zeker in de eerste helft, dan de week ervoor. Er werd op een positieve manier met elkaar omgegaan en mensen werd gesteund na het maken van fouten.

Verder stemt de terugkeer van spelers binnen de selectie tot hoop. Er is dit jaar zeker een hoop mogelijk wanneer de juiste koppies dezelfde kant op staan.

Mannen, we gaan ervoor!