Vep3 kon zichzelf niet vermannen na het door Kramerik uitstekend georganiseerde Oktoberfest en verloor 3 punten in Gouda.
Vandaag onder een heerlijk zonnetje werden de resterende 70 minuten uitgespeeld van de vorige week gestaakte wedstrijd. Iets met een regenbuitje.
Het is dat het 11 tegen 11 was, er een scheidsrechter op het veld liep en dit veld op een voetbalveld leek, want verder had het vandaag niet al teveel met voetbal te maken wat Vep en Donk lieten zien. Van beide kanten was het spel zeer slordig en werd er vrijwel niets gecreeerd.
Er waren in de eerste helft ‘mogelijkheden’, maar geen echte kansen. Met name voorin kon Vep geen bal vasthouden en werden de verkeerde keuzes gemaakt. Vanuit het middenveld werd er matig aangesloten en zo had het veel weg van los zand.
De 2e helft had Vep meer balbezit en meer mogelijkheden dan Donk om de score te openen. Zelfs Vergeer deelde in de malaise en faalde 1 op 1 met de keeper. Ook Damman en Wiezer ontbrak de scherpte en de kracht om de bal achter de doelman te krijgen.
Wat alles enorm zuur maakte is het welbekende ‘zondagsschot’. Een voorzet-stift-dwarrelbal werd door de wind opgetild en net voor de lat weer naar beneden gedrukt. Zo stond Vep3 ineens achter en had het onheil over zichzelf afgeroepen.
Ook al waren we, zeker in de eindfase van de wedstrijd, de bovenliggende partij, ik denk dat we tot ’s avonds door hadden kunnen spelen zonder ook maar 1 doelpunt te maken.
Laat dit het dieptepunt zijn. Volgende week tegen een 'oude' bekende: Benardus.
De perschef.