Zondag 22 september 2013 gaat de boeken in. Nog niet eerder werd er zo vaak gescoord door Vep3 in één wedstrijd, ook werd er nog nooit 5 maal gescoord door 1 speler binnen de 90 minuten in competitieverband.
Bodegraven2 was de laatste jaren Vep3 vaak de baas, maar vandaag liep dit even anders.
Opstelling: Verhoek, Bos(F), Schoenmakers, Kramer, Hogenes, Damman(jr), Wiezer, Cheung, Zaplotinski, Vergeer, Kok.
Bank: Vermeer, Thijssen(L), Damman(sr), Thijssen(B)
(Damman(sr) en Thijssen(B) niet fit genoeg om te spelen, Thijssen (L) eerst bij het 2e).
Vep begon goed aan de wedstrijd. Er werd collectief druk gezet op de verdediging van Bodegraven die hier voetballend niet onderuit kon komen.
Dit resulteerde al zeer snel in een kans voor Damman(jr) via Wiezer, echter zijn inzet werd gekeerd. Even later was het wel raak; Damman(jr) gaf een hoge voorzet richting 5 meter gebied. Wiezer belette de keeper het vangen van de bal, waarna Kok gemakkelijk de score kon openen: 1-0.
Dit was een startschot voor de beste 15 minuten tot nu toe dit seizoen: snel combinatiespel was de basis van de 2e en 3e treffer. Via Hogenes en een geweldige assist van Zaplotinski kwam de bal bij Cheung. Cheung hield het overzicht en schoot de bal beheerst in de verre hoek: 2-0.
De 3e goal liep over minimaal 6 schijven en werd door Kok keurig afgerond.
Na deze zeer sterke periode deed iedereen een stapje terug. Dit zorgde ervoor dat Bodegraven voor het eerst na 30 minuten aan voetballen toekwam.
Ook een furieus coachende van Vliet kon niet voorkomen dat Vep het zo ver liet komen dat Bodegraven wel een heel gemakkelijk doelpunt mocht maken: 3-1.
Even leek de tegenstander nieuwe moed te hebben gevonden en kreeg zelfs 2 kansen op de 3-2, dit was in de laatste 5 minuten voor rust en de eerste 5 minuten na rust. In de rust werden de prima spelende Damman(jr) naweeën van een lichte hersenschudding en Hogenes, last van knie, gewisseld voor Vermeer en Thijsen.
Ondank dat hij er al 2 had inliggen begon kort na rust de Kok-show pas echt. Hier komen mensen voor naar het stadion!
In een tijdsbestek van 5 minuten stifte Kok de bal 2x over de keeper van Bodegraven op een betoverende manier. Wat de goals misschien nog wel mooier maakte is dat Kok zeker niet zelfzuchtig was; eerst werd er goed gekeken of er iemand beter voor stond, dit was niet het geval en het daarop volgende resultaat was subliem: 4-1 & 5-1.
Vermeer was met zijn snelheid en felheid een doorn in het oog van de Bodegraven verdedigers. Hij werd zelfs een keer nagetrapt waarop een terechte rode kaart volgde, de kaars bij Bodegraven was nu helemaal uit.
Diezelfde Vermeer gebruikte zijn snelheid als wapen en faalde niet 1 op 1 met de keeper: 6-1. Kort daarna was het wederom Kok die zijn legendarische 5e treffer maakte, ditmaal een droge harde knal langs de verstijfd en versteld staande keeper: 7-1.
Kok kreeg zijn publiekswissel en de paar supporters die we hadden, stonden op de banken. Damman(sr), herstellende van een liesblessure mocht de laatste minuutjes meehobbelen.
Hij was het die Vergeer toch noch aan een doelpunt hielp, zodat ook Vergeer ‘enigszins’ met een gerust hart van het veld kon stappen.
Het slotakkoord was voor onze kleine grote Chinees. Tussen 2 man van boven de 1.80 won hij het duel om een hoge bal, dribbelde de bal op en .... ook hij stifte de bal over de keeper! 9-1.
Al snel floot de scheidsrechter voor einde wedstrijd.
Mij rest nog te schrijven dat de wisselwerking tussen Kramer, Schoenmakers en Wiezer steeds beter begint te lopen. Ook heeft Verhoek vandaag weer gedaan wat hij moet doen: goed keepen. En Bos(F): prima gespeeld, iets minder peren, meer voetbal!
Een biertje was verdiend.
Volgende week staat Nicolaas Boys op de planning: andere koek.
De perschef.
P.s. heb onze vlagger niet genoemd. Ik denk dat hij niet eens moe is geworden en dat zegt genoeg. Bedankt Ron.