Vep3 is goed uit de winterstop gekomen. De pupillen van van Vliet (40) pakten op 22 januari thuis een punt tegen het altijd lastige NSV en de week erop de volle 3 punten uit bij Bodegraven.

 

De wedstrijd tegen NSV kan de boeken in als stormachtig; letterlijk. Elke bal omhoog moesten we later bij de Grozette of achter de spoorlijn terugzoeken. Met deze wind viel er weinig te voetballen.

Vep had de meeste kansen en het leek er op dat na de snelle goal van Damman (steekpass Thijssen) de thuisploeg een gemakkelijke middag tegemoet ging. Helaas stond het vizier niet op scherp en kon NSV uit het niets de 1-1 maken. Al met al een teleurstellende uitslag.

 

Uit bij Bodegraven moesten de broodnodige punten gehaald worden.

De intimidatie begon al bij de warming up; wij gingen uiteraard ‘geheel expres’ op HUN helft warmlopen en de thuisploeg liet luid en duidelijk weten dat ze daar niet van gediend waren (tip).

Ook kwam onze rondbuikige grens met F50's het veld op! Maar daarmee intimideerde hij iedereen ...

De tos verliezen = wedstrijd winnen, oftewel dat zat wel goed. Uiteraard wisselde Bodegraven van kant, maar de spreekwoordelijke psychologische 0-1 stond toen al op het bord!

 

Vep startte niet best en mocht van geluk spreken dat een doel niet alleen uit een net, maar ook uit 2 palen en een lat bestaat!

Thijssen maakte na 25 minuten bekeken de 0-1 (pass van Gehring). In de 2e helft werd het grimmiger, waar Vep zelf het duel al lang had moeten beslissen (kan iemand van der Aar resetten? Hij doet het niet meer), werd Bodegraven nog een aantal keer gevaarlijk. Voornamelijk uit standaard situaties als corners en vrije trappen. Vep was de gelukkige winnaar in een duel waar een gelijkspel rechtvaardig zou zijn. Maar wie kampioen wilt worden moet ook zijn slechte wedstrijden winnen! ;-).

 

Tot na de Elfstedentocht!

 

De perschef.

 

P.s. namens de begeleiding, fans en voltallige spelersgroep: Willem; nogmaals gefeliciteerd met je 40e verjaardag!