Op zondag 15 november stond een heuse topper  op het programma tegen NSV 2. Zij bezetten voor deze wedstrijd de 3e  plaats, en wij slechts de 5e. Om aansluiting te houden (en wetende dat de nrs 1 en 2 tegen elkaar speelden) was het zaak om deze wedstrijd gewoon te winnen.
Vrijdag avond voorafgaande aan deze pot, had vep 3 haar traditionele avondje uit. Deze was zeer geslaagd en gingen we mischien iets te overmoedig naar het lastige NSV. In de bespreking werd er duidelijk gemaakt dat we deze pot eerst maar eens moesten winnen.
De coach stuurde de volgende gedreven mannen de wei in:
1 Jason Verhoek, 2 Bob Thijsen, 3 Paul Wiezer©, 4 Sjors Sluijs, 5 Berend Rietveld, 6 Jorn Stolwijk, 7 Kaj Kramer, 8 Joost Janssen, 9 Rens Goeting, 10 Jens Damman, 11 Leon van Rhee.
De reserves: 12 Robert de Graaff, 14 Frank Geux, 15 Leon Zandvliet, 16 Nikay Stolwijk.
Op een bedroevend slecht veld werd er gestart. Na enkele minuten werd al wel duidelijk dat het geen walkover zou worden en moesten we alle zeilen bijzetten om NSV het scoren te beletten. Kansjes waren er over en weer, de beste van onze kant was een vlammend schot van Rens, die de keeper ter nauwernood tot corner kon verwerken.  Leon van Rhee en nogmaals Rens,een rebound na een punter van Kaj,   hadden de score kunnen openenen. Echter werd er aan de andere kant gescoord. Na knullig balverlies en dramatisch omschakelen werd Jason met een stift geklopt. Dit was ook de terechte rust stand.
Na rust gingen we eigenlijk op gelijke voet verder  als in de 1e helft met zeer matig spel. Inpassen was goed echter de aanname bizar....veel  balverlies, en vooral onrustig. Bob kon niet meer verder en Robert nam zijn plaats in na 10 minuten. Vanaf dat moment ging er een knop om bij VEP. Het spel werd beter en de wedstrijd kantelde compleet. Aanval na aanval werd er opgezet, maar de tegenstander was inmiddels met 9 man in de verdediging gekropen. Dus nog offensiever gan spelen met de inbreng van Leon Z,Frank en Nikay voor LeonR, Berend en Joost.Elke bal die in de buurt van de 16 kwam werd er met flinke haal weer uit geschoten naar voren. Daar stonden de twee spitsen van NSV die verbasend weinig rendement haalden uit dehun geboden vrijheid. Mag daarbij wel opmerken dat de verdedigers een prima 2e helft speelden. Voorin konden we echter geen vuist maken om echt gevaar te stichten en zo ging deze wedstrijd niet in de richting die wij graag wilden.
Na het laatste fluitsignaal van de overigens bepaalde niet dove scheidsrechter, zeker niet in de gevallen dat  er wat door NSV werd geroepen, droop de teleurstelling van de gezichten.  Hoop dat er in ieder geval iets geleerd is van de wedstrijd....
Positief is dat Rens de volle 90 minuten heeft volgemaakt en dat er knal hard is geknokt door het team. We hebben in ieder geval laten zien dat we als team er wel stonden op het moment dat het niet loopt...DOSR kan zondag aanstaande dus nog iets beleven.
De trainer/coach